Życie i praca w Niemczech

Telefon w Niemczech

Wyjeżdżając do pracy do Niemiec, będziesz zapewne miał ochotę od czasu do czasu zatelefonować do domu, do rodziny. Ceny połączeń telefonicznych nie są w Niemczech zawrotnie drogie, a założenie w domu linii telefonicznej nie nastręcza wielkich kłopotów. Podstawowym, państwowym operatorem telefonicznym u naszych zachodnich sąsiadów jest Deutche Telekom.

Ceny rozmów w dużej mierze zależą od pory dnia i dnia tygodnia. Zazwyczaj taniej wieczorami i w weekendy oraz święta. Poszczególni operatorzy oferują też specjalne zniżki na rozmowy międzynarodowe w określonych porach dnia.

Problemem dla obcokrajowca może być system numerów kierunkowych, bowiem jest trochę inny od polskiego. Im mniejsze miasto, tym dłuższy jest numer kierunkowy i może się on składać nawet z 4 cyfr plus zero, które zawsze przed nim wykręcamy. Dla połączeń międzynarodowych należy użyć dwóch zer i numeru kierunkowego dla danego kraju. Dzwoniąc do Polski musimy wybrać 0048. Numery rozpoczynające się od cyfr 016 i 017 to numery na telefony komórkowe.

W Niemczech można też wykupywać specjalne karty na tańsze połączenia. Można też używać prefiksów oferowanych przez operatorów konkurencyjnych do Deutsche Telekom. Taryf i kart jest jednak cała masa i naprawdę trudno się w nich zorientować.

Większość mieszkań posiada już linie telefoniczne i można taką przejąć po poprzednim właścicielu. Jednak takie postępowanie również wiąże się z kosztami, a czas oczekiwania na aktywowanie numeru jest praktycznie taki sam, jak przy zakładaniu nowego. Do tego zapewne dawni znajomi poprzedniego lokatora będą do nas wydzwaniać, nie wiedząc że on już tu nie mieszka. Założenie nowej linii telefonicznej jest bardzo proste. Należy udać się do najbliższego punktu T-punkt i złożyć wniosek. Od DT możesz wynająć aparat telefoniczny, ale przy dłuższym pobycie nie jest to opłacalne i warto kupić sobie własny. Dobrze przyjrzyj się pierwszemu rachunkowi, gdyż często się zdarza że operator wpisuje na rachunku koszt wynajęcie aparatu, którego nigdy nie wynajmowałeś.

Rachunki otrzymuje się co miesiąc i są na nich wyszczególnione jedynie połączenia podane w jednostkach. Można wystąpić o bezpłatny, szczegółowy billing, ale nie jest to usługa automatyczna (za każdym razem trzeba o niego występować). Na zapłacenie rachunku standardowo masz 14 dni. Jeśli go nie zapłacisz dostaniesz płatne ponaglenie. Jeśli i je zignorujesz, możesz się spodziewać rychłego odłączenia numeru. Oczywiście możesz skorzystać z przelewu stałego w twoim banku.

Budki telefoniczne ostatnimi czas y nie są już tak popularne w Niemczech jak kiedyś. Przemalowano je na różowy kolor, będący kolorem niemieckiego telekomu i zlikwidowano większość niedochodowych telefonów, głównie w dużych miastach. Teraz publiczny telefon znajdziesz przede wszystkim w pobliżu poczty, na dworcach kolejowych, autobusowych, lotniskach itp. Automaty na monety są praktycznie niedostępne, tak więc przed wykonaniem połączenia należy zaopatrzyć się w czipową kartę telefoniczną, której najmniejszy nominał to 5 Euro. Większość budek telefonicznych posiada numer, na który można oddzwonić.

Być może najlepszym rozwiązaniem dla ciebie, szczególnie jeśli jedziesz do pracy na krótko, będzie wzięcie ze sobą telefonu komórkowego (nie ma żadnego problemu z działaniem w Niemczech polskich aparatów bez simlocka) i zakupienie na miejscu karty prepaidowej. Do dyspozycji jest przynajmniej czterech operatorów. Są to: T-Mobile, Vodafone, EPlus i O2. Karty doładowujące można kupić w kioskach, w punktach obsługi klienta operatorów, w salonach z telefonami, w Internecie, a także telefon można doładować z niektórych bankomatów. Najtańsza karta doładowująca kosztuje 5 Euro.