Życie i praca w Niemczech

Bawaria

Bawaria (Bayern), czy też po bawarsku (Baiarn) to najdalej na południe położony niemiecki kraj związkowy. Posiada aż 70,5 tys km2, dzięki czemu jest największym krajem związkowym w Niemczech. Zamieszkuje go aż 12,5 mln ludzi (dane na rok 2005). Oprócz niemieckiego istnieją tu również szeroko używane dialekty: bawarski, szwabski, wchodniofrankoński, reńskofrankoński i turyngyjski. Najważniejszymi miastami są: stolica kraju Monachium oraz Norymberga, Augsburg, Regensburg, Wurzburg, Ingolstadt, Furth i Erlangen.

Administracyjnie dzieli się na siedem ośrodków regencyjnych posiadających dość duże uprawnienia i kompetencje. W e wrześniu 2006 roku, przed swoją pielgrzymką do Niemiec, pochodzący z Bawarii papież Benedykt XVI nazwał swój kraj związkowy "Państwem Wielkiej Bawarii". W VI wieku tereny te wchodziły w skład państwa plemiennego Bawarów. W 788 roku zostały wchłonięte przez państwo Franków. Następnie Bawaria należała do Rzeszy Niemieckiej, a od 1180 do 1918 roku była rządzona przez dynastię Wittelsbachów, przy czym od 1623 roku byli oni elektorami. W 1806 stała się księstwem, a dziewięć lat później do jej terytoriów włączono Palatynat Reński. Po 1818 roku Bawaria stała się monarchią konstytucyjną, a w 1871 została włączona została do cesarstwa niemieckiego, z zachowaniem odrębności. W roku 1919 doszło do powołania Bawarskiej republiki Rad, który to jednak twór nie utrzymał się długo. Od 1949 roku weszła w skład Republiki Federalnej Niemiec.

Panujący tu klimat jest umiarkowany. Średnia temperatura stycznia wynosi 2C, lipca 17C, a średni roczny opad waha się pomiędzy 600-100mm. Przez kraj płyną dwie duże rzeki Dunaj i Men, które połączone są kanałem Ren-Men-Dunaj. Bawaria graniczy z Austrią, Czechami oraz innymi niemieckimi krajami związkowymi: Badenią-Wirtembergią, Hesją, Turyngią i Saksonią.

W chwili obecnej Bawaria jest najbogatszym krajem związkowym Niemiec. Jej mieszkańcy wypracowują rocznie PKB w wysokości 385 miliardów dolarów. Dominuje tu przede wszystkim przemysł elektroniczny i maszynowy, w skład którego wliczyć można również przemysł samochodowy. Jego największym przedstawicielem jest BMW (Bayerische Motoren Werke), co można przetłumaczyć jako Bawarska Fabryka Silników. Liczącymi się gałęźmi przemysłu są również przemysł lotniczy, włókienniczy i rafineryjny, na potrzeby którego ropa dostarczana jest rurociągami z portów Morza Śródziemnego.

Najważniejszymi koncernami mającymi tu swoje siedziby i fabryki, oprócz wymienionego wcześniej BMW są: Siemens, Audi, MAN (autobusy), EADS (koncern wojskowo-lotniczy), MTU (silniki czołgowe i lotnicze), O2 Germany (telefonia komórkowa), HypoVereinsbank (bankowość, większościowy udziałowiec Banku Przemysłowo Handlowego), Munich RE (sektor ubezpieczeń, jedna z największych na świecie firm reasekuracyjnych), Premiere (stacja telewizyjna), Sat1proSieben (koncern medialny trwale związany z telewizją) i wiele wiele innych. Z tego powodu Bawaria nazywana jest niemiecką doliną krzemową. Tutaj usytuowane są również trzy elektrownie atomowe mające na celu zapewnienie energii elektrycznej temu zagłębiu przemysłowemu. W miejscowości Garching, leżącej około 15km na północ od Monachium znajduje się reaktor badawczy służący rozwojowi atomistyki.

W Bawarii jest również wysoko rozwinięte rolnictwo towarowe. Na tym terenie ma miejsce największa w całych Niemczech produkcja mleka, sera i innych wyrobów mlekopochodnych.

Jeśli chodzi o panującą tu religię, to właśnie Bawaria jest zagłębiem katolicyzmu niemieckiego. W Altotting znajduje się jedno z najważniejszych w Europie sanktuariów kultu maryjnego. Również z Bawarii pochodzi obecny papież Benedykt XVI.

Bawaria jest również popularna turystycznie. Głównie za sprawą odbywającego się tu co roku Oktoberfest, czyli festiwalu piwnego. Od 1811 roku odbywa się on we wrześniu i jest największym tego typu spotkaniem na świecie. Festiwal rozpoczyna się dwa tygodnie przed pierwszą niedzielą października i trwa dokładnie 17 dni (od piątku do niedzieli). Ściągają na niego turyści spragnieni wspólnej piwnej biesiady, nie tylko z całych Niemiec, ale z całego świata. Przeżycie jest niezapomniane, a szczególnie widok kelnerek roznoszący kolejne, litrowe kufle, jakby ważyły jedynie kilka gramów i w ilościach takich, od których normalny człowiek po prostu przewróciłby się od ciężaru.